1772–1792 · Rzeczpospolita (okrojona)
Pierwszy rozbiór
Rosja, Prusy i Austria zabierają blisko jedną trzecią terytorium. Okrojone państwo odpowiada reformami: Komisja Edukacji Narodowej (1773) to pierwsze ministerstwo oświaty w Europie, a Konstytucja 3 maja 1791 — druga spisana konstytucja na świecie. Rosja odpowiada interwencją zbrojną.
Ludność
- 8 800 000 (dane spisowe, ±400 000) — Spis z lat 1789–1791, pierwszy rzeczywisty rachunek ludności, choć pominął szlachtę i duchowieństwo, doszacowanych później — okrojona Rzeczpospolita, której pierwszy rozbiór zabrał około 4,5 mln mieszkańców, ponad jedną trzecią ludności.
Władcy i przywódcy
- 1764–1795 Stanisław August Poniatowski — ostatni król Polski monarcha
- 1772–1786 Fryderyk II Wielki — król Prus — zaborca zaborca / okupant
- 1772–1780 Maria Teresa — władczyni monarchii habsburskiej — zaborczyni zaborca / okupant
- 1772–1796 Katarzyna II — caryca Rosji — zaborczyni zaborca / okupant
- 1780–1790 Józef II — cesarz rzymski — zaborca zaborca / okupant
- 1786–1797 Fryderyk Wilhelm II — król Prus — zaborca zaborca / okupant
- 1790–1792 Leopold II — cesarz rzymski — zaborca zaborca / okupant
- 1792–1835 Franciszek II — cesarz rzymski, od 1804 cesarz Austrii — zaborca zaborca / okupant
Wydarzenia
- 1772I rozbiór Polski 5 sierpnia utrata
Rosja, Prusy i Austria zabierają blisko jedną trzecią terytorium i ponad jedną trzecią ludności; w następnym roku sejm zostanie zmuszony do ratyfikacji. Podział suwerennego państwa na mocy umowy jego sąsiadów, bez wypowiedzenia mu wojny, nie miał w Europie precedensu.
- 1791Konstytucja 3 maja 3 maja ustrój
Pierwsza w Europie i druga na świecie nowoczesna konstytucja spisana w jednym akcie: znosi liberum veto i wolną elekcję, wprowadza dziedziczny tron i rząd odpowiedzialny przed sejmem. Obowiązywała czternaście miesięcy.
- 1792Konfederacja targowicka 27 kwietnia utrata
Magnaci, którzy akt konfederacji podpisali w Petersburgu, wzywają wojska carycy przeciw Konstytucji 3 maja. Po dwóch miesiącach wojny, w której armia nie została rozbita, król kapituluje i przystępuje do Targowicy, a jej nazwa staje się w polszczyźnie synonimem zdrady.
Wojny, powstania i procesy
- 1768–1772Konfederacja barska powstanie
Cztery lata walki szlacheckich oddziałów z wojskami rosyjskimi i królewskimi, od Podola po Wielkopolskę. Konfederatów łączył sprzeciw wobec rosyjskiej kurateli i wobec równouprawnienia innowierców; w 1770 roku ogłaszają detronizację króla. Jasna Góra, ostatnia wielka twierdza konfederatów, poddaje się w sierpniu 1772 roku, w tym samym miesiącu, w którym mocarstwa podpisują pierwszy rozbiór.
- 1773–1794Komisja Edukacji Narodowej reformy
Pierwsze w Europie ministerstwo oświaty, utrzymywane z majątku skasowanego zakonu jezuitów. Przejmuje szkoły od parafialnych po akademie w Krakowie i Wilnie, pisze dla nich polskie podręczniki i uczy w nich nauk ścisłych, a nie tylko łaciny. Z jej szkół wyszło pokolenie Sejmu Czteroletniego.
- 1788–1792Sejm Czteroletni reformy
Sejm obraduje cztery lata, korzystając z tego, że Rosja jest zajęta wojną z Turcją: uchwala stutysięczną armię (na papierze), pierwszy stały podatek od dochodów szlachty i duchowieństwa, prawa dla mieszczan, a w końcu Konstytucję 3 maja. Rozchodzi się w maju 1792 roku, gdy wojska rosyjskie przekraczają granicę.
Postacie epoki
- 1742–1780 Tadeusz Rejtan — poseł nowogródzki; próbował zablokować sejm, który zatwierdzał pierwszy rozbiór
- 1746–1817 Tadeusz Kościuszko — generał; walczył w amerykańskiej wojnie o niepodległość i w wojnie 1792 roku, naczelnik insurekcji 1794
- 1755–1826 Stanisław Staszic — ksiądz i pisarz polityczny, autor „Przestróg dla Polski”; współzałożyciel Towarzystwa Przyjaciół Nauk
- 1750–1812 Hugo Kołłątaj — podkanclerzy koronny, współautor Konstytucji 3 maja
- 1763–1813 Józef Poniatowski — książę; dowodził w wojnie 1792 roku, potem minister wojny Księstwa, marszałek Francji
- 1736–1809 Stanisław Małachowski — marszałek Sejmu Czteroletniego i współautor Konstytucji 3 maja; w 1807 roku stanął na czele pierwszego rządu Księstwa Warszawskiego
- 1750–1809 Ignacy Potocki — przywódca stronnictwa patriotycznego Sejmu Wielkiego, współautor Konstytucji 3 maja
- 1751–1805 Stanisław Szczęsny Potocki — przywódca konfederacji targowickiej, która wezwała wojska rosyjskie; w 1793 roku nastąpił drugi rozbiór