1385–1568 · Korona i Wielkie Księstwo Litewskie
Unia z Litwą
Unia w Krewie (1385) łączy Polskę z Litwą przez małżeństwo Jadwigi i Jagiełły. Powstaje jedno z największych państw ówczesnej Europy. Grunwald (1410) łamie potęgę zakonu krzyżackiego, a XVI wiek przynosi złoty wiek kultury i nauki.
Ludność
- ok. 4 500 000 (szacunek, ±800 000) — Korona i Litwa łącznie, około 1400 roku.
- Od 1500 roku: ok. 6 000 000 (szacunek, ±1 000 000) — Korona i Litwa łącznie, w pierwszej połowie XVI wieku.
Władcy i przywódcy
- 1384–1399 Jadwiga Andegaweńska — król Polski monarcha
Koronowana na króla, nie na królową — jako władczyni z własnego prawa, nie żona króla.
- 1386–1434 Władysław II Jagiełło — król Polski, najwyższy książę Litwy monarcha
- 1434–1444 Władysław III Warneńczyk — król Polski i Węgier monarcha
Zginął pod Warną w wieku dwudziestu lat.
- 1444–1447 Bezkrólewie — trzy lata bez króla monarcha
- 1447–1492 Kazimierz IV Jagiellończyk — król Polski i wielki książę litewski monarcha
Wielkim księciem litewskim był od 1440 roku; koronę polską przyjął po trzech latach bezkrólewia, które nastąpiło po śmierci brata pod Warną.
- 1492–1501 Jan I Olbracht — król Polski monarcha
- 1501–1506 Aleksander Jagiellończyk — król Polski i wielki książę litewski monarcha
Wielkim księciem litewskim był od 1492 roku, gdy Polską rządził jego brat Jan Olbracht.
- 1506–1548 Zygmunt I Stary — król Polski i wielki książę litewski monarcha
- 1548–1572 Zygmunt II August — król Polski i wielki książę litewski, ostatni Jagiellon w linii męskiej monarcha
Wydarzenia
- 1385Unia w Krewie 14 sierpnia traktat
Jagiełło zobowiązuje się przyjąć chrzest, poślubić Jadwigę i związać Litwę z Koroną; chrzest i ślub następują w lutym 1386 roku, koronacja na początku marca. Powstaje największy organizm polityczny ówczesnej Europy — i znika pretekst zakonu krzyżackiego do wojny.
- 1387Ruś Czerwona wraca do Korony 26 września przełom
Wyprawa królowej Jadwigi odbiera Węgrom Ruś Halicką ze Lwowem, która po śmierci Kazimierza Wielkiego przeszła pod ich władzę. We Lwowie hospodar mołdawski Piotr składa hołd lenny Jagielle. Ruś Czerwona pozostanie polska do pierwszego rozbioru.
- 1410Bitwa pod Grunwaldem 15 lipca bitwa
Połączone wojska polsko-litewskie niszczą armię zakonu krzyżackiego; ginie wielki mistrz i niemal całe dowództwo. Zakon przetrwał jeszcze sto lat, ale już nigdy nie odzyskał inicjatywy.
- 1411Pokój toruński (1411) 1 lutego traktat
Po Grunwaldzie Malborka nie zdobyto i pokój jest skromny: Polska odzyskuje ziemię dobrzyńską, Litwa Żmudź — na czas życia Jagiełły i Witolda — a Zakon płaci sto tysięcy kop groszy praskich. Państwo zakonne przetrwało, ale jego potęga jest złamana.
- 1413Unia horodelska 2 października traktat
Unia potwierdza odrębność Wielkiego Księstwa pod rządami Witolda, a czterdzieści siedem polskich rodów przyjmuje do swoich herbów czterdzieści siedem rodów katolickich bojarów litewskich. Litewska elita zaczyna się stawać częścią polskiej szlachty.
- 1422Pokój mełneński 27 września traktat
Po krótkiej wojnie golubskiej Zakon zrzeka się na zawsze Żmudzi, a Polsce oddaje Nieszawę. Granica Prus z Polską i Litwą, wytyczona nad jeziorem Mełno, przetrwa prawie pięćset lat.
- 1430Przywilej jedlneński 4 marca ustrój
W zamian za zgodę na tron dla swoich synów Jagiełło przyrzeka szlachcie, że żadnego jej członka nie uwięzi bez wyroku sądu — neminem captivabimus nisi iure victum. Przywilej potwierdzony w Krakowie w 1433 roku daje nietykalność osobistą ponad dwa wieki przed angielskim Habeas Corpus Act.
- 1444Bitwa pod Warną 10 listopada bitwa
Władysław III, król Polski i Węgier, prowadzi krucjatę przeciw Turkom i ginie w bitwie pod Warną; jego ciała nigdy nie odnaleziono. Unia polsko-węgierska się rozpada, a Polska przez trzy lata czeka na jego brata Kazimierza, wielkiego księcia litewskiego, który przyjmie koronę dopiero w 1447 roku.
- 1454Inkorporacja Prus 6 marca przełom
Na prośbę Związku Pruskiego, który wypowiedział posłuszeństwo Zakonowi, Kazimierz Jagiellończyk wydaje w Krakowie akt wcielenia Prus do Korony. Zaczyna się wojna trzynastoletnia, która przyniesie Polsce Pomorze Gdańskie, ziemię chełmińską i Warmię.
- 1454Statuty nieszawskie 12 listopada ustrój
Szlachta zebrana na wojnę z zakonem wymusza na Kazimierzu Jagiellończyku przywileje; w wersji wielkopolskiej król przyrzeka, że nie zwoła pospolitego ruszenia ani nie ustanowi nowego prawa bez zgody sejmików ziemskich. Władza przesuwa się od możnowładców do średniej szlachty — ku ustrojowi, który sejm walny dopełni w 1493 roku.
- 1466Drugi pokój toruński 19 października traktat
Po trzynastoletniej wojnie Polska odzyskuje Pomorze Gdańskie z Gdańskiem i Malborkiem, a reszta państwa zakonnego staje się lennem. Po raz pierwszy od 1308 roku Polska panuje nad dolną Wisłą aż po jej ujście.
- 1493Pierwszy sejm dwuizbowy 18 stycznia ustrój
Sejm walny w Piotrkowie, tradycyjnie uważany za pierwszy obradujący w dwóch izbach (część historyków wskazuje sejm z 1468 roku): obok senatu zasiadają posłowie wybrani przez sejmiki ziemskie. Tak powstaje parlament, bez którego zgody król nie będzie mógł stanowić prawa.
- 1496Statuty piotrkowskie 1 czerwca ustrój
Sejm piotrkowski pozwala opuścić wieś tylko jednemu chłopu rocznie, a mieszczanom zabrania kupować ziemię. Szlachta zamyka drogę awansu innym stanom; kolejne ustawy, jak toruńska z 1520 roku o dniu pańszczyzny w tygodniu, zmienią wolnych czynszowników w chłopów pańszczyźnianych.
- 1503Rozejm moskiewski utrata
Wojnę z Iwanem III Litwa kończy sześcioletnim rozejmem, zostawiając Moskwie blisko jedną trzecią swojego terytorium: Czernihów, Nowogród Siewierski, Starodub i Briańsk. Granica przesuwa się ku Dnieprowi, a Moskwa zaczyna upominać się o całą dawną Ruś.
- 1505Konstytucja Nihil novi 30 maja ustrój
Król nie może odtąd stanowić prawa bez zgody sejmu. To początek demokracji szlacheckiej — ustroju, który przez sto lat daje Polsce siłę, a potem ją paraliżuje.
- 1514Utrata Smoleńska 31 lipca utrata
Po oblężeniu i ostrzale artyleryjskim załoga Smoleńska, pod naciskiem mieszczan, poddaje miasto Wasylowi III. Zwycięstwo pod Orszą kilka tygodni później go nie odzyska: Smoleńsk wróci do Rzeczypospolitej dopiero w 1611 roku.
- 1525Hołd pruski 10 kwietnia traktat
Albrecht Hohenzollern, ostatni wielki mistrz rządzący w Prusach, sekularyzuje państwo zakonne i składa hołd lenny Zygmuntowi Staremu jako książę pruski. To lenno stało się z czasem Prusami, które rozebrały Polskę.
- 1526Mazowsze wraca do Korony 10 marca przełom
Po śmierci ostatniego księcia, Janusza III, Zygmunt Stary przejmuje Mazowsze, ostatnią samodzielną dzielnicę piastowską; w 1529 roku zostaje ono formalnie wcielone do Korony. Warszawa staje się miastem królewskim, a siedemdziesiąt lat później stolicą.
- 1561Inflanty pod władzą Zygmunta Augusta 28 listopada traktat
Zagrożony przez Moskwę zakon inflancki oddaje się pod opiekę Zygmunta Augusta: Inflanty przechodzą pod władzę Litwy, a ostatni mistrz, Gotthard Kettler, zostaje lennym księciem Kurlandii.
Wojny, powstania i procesy
- 1409–1411Wielka wojna z zakonem wojna
Wojna o Żmudź, w której Polska i Litwa po raz pierwszy walczą z zakonem razem. Po Grunwaldzie nie udaje się zdobyć Malborka i pierwszy pokój toruński daje niewiele — Żmudź Litwie do śmierci Jagiełły i Witolda, ziemię dobrzyńską Polsce — ale siła zbrojna zakonu jest złamana, a kontrybucja rujnuje jego skarb.
- 1432–1438Wojna domowa na Litwie wojna domowa
Po śmierci Witolda o władzę na Litwie walczą Świdrygiełło, wspierany przez Zakon, i Zygmunt Kiejstutowicz, popierany przez Polskę. Wiłkomierz (1435) rozstrzyga wojnę, a pokój w Brześciu Kujawskim zamyka w tym samym roku wojnę z Zakonem, w której husyccy sojusznicy Polski doszli do Bałtyku.
- 1454–1466Wojna trzynastoletnia wojna
Stany pruskie wypowiadają posłuszeństwo zakonowi i oddają kraj Kazimierzowi Jagiellończykowi. Po klęsce pod Chojnicami wojnę rozstrzygają pieniądze i zaciężni: Polska odkupuje Malbork od nieopłaconych najemników zakonu, a zwycięstwo pod Świecinem w 1462 roku otwiera drogę do drugiego pokoju toruńskiego.
- 1500–1503Wojna o ziemię siewierską wojna
Iwan III, któremu poddają się książęta z pogranicza, rozbija Litwinów nad Wiedroszą. Rozejm z 1503 roku zostawia Moskwie ziemię czernihowsko-siewierską, blisko jedną trzecią Wielkiego Księstwa.
- 1512–1522Wojna z Moskwą o Smoleńsk wojna
Wasyl III uderza na Litwę, związaną wówczas z Koroną osobą Zygmunta Starego, i w 1514 roku za trzecim oblężeniem zdobywa Smoleńsk. Wielkie zwycięstwo pod Orszą kilka tygodni później niczego nie odwraca: rozejm z 1522 roku zostawia miasto Moskwie na blisko sto lat.
- 1519–1521Wojna pruska wojna
Wielki mistrz Albrecht Hohenzollern odmawia hołdu i szuka pomocy w Rzeszy; zaciężni, którzy w 1520 roku docierają pod Gdańsk, rozchodzą się nieopłaceni. Rozejm toruński z 1521 roku zamraża wojnę na cztery lata; kończy ją hołd pruski, w którym państwo zakonne staje się świeckim księstwem, lennem Polski.
- 1558–1583Wojna inflancka wojna
Iwan Groźny najeżdża Inflanty, a ostatni mistrz zakonu inflanckiego oddaje kraj pod opiekę Zygmunta Augusta. Litwa, która w 1563 roku traci Połock, szuka ratunku w unii z Koroną. Stefan Batory odbija Połock, zdobywa Wielkie Łuki i oblega Psków; rozejm w Jamie Zapolskim w 1582 roku kończy wojnę Rzeczypospolitej i zostawia jej Inflanty. Rok później ze Szwecją kończy ją także Moskwa.
Postacie epoki
- 1350–1430 Witold — wielki książę litewski; z Jagiełłą pokonał Zakon pod Grunwaldem
- 1389–1455 Zbigniew Oleśnicki — biskup krakowski, pierwszy polski kardynał; kierował polityką państwa w czasie małoletności Władysława III
- 1415–1480 Jan Długosz — kronikarz i dyplomata; autor „Roczników”, dziejów Polski do 1480 roku, wychowawca synów Kazimierza Jagiellończyka
- 1473–1543 Mikołaj Kopernik — astronom, autor „O obrotach sfer niebieskich” (1543) z heliocentrycznym modelem świata; administrator dóbr kapituły warmińskiej i autor traktatu o monecie
- 1490–1568 Albrecht Hohenzollern — ostatni wielki mistrz zakonu krzyżackiego w Prusach; w 1525 roku zsekularyzował państwo zakonne i jako książę pruski złożył hołd Zygmuntowi Staremu
- 1494–1557 Bona Sforza — królowa, żona Zygmunta Starego; doprowadziła do elekcji syna za życia ojca i przeprowadziła reformę rolną w dobrach litewskich
- 1530–1584 Jan Kochanowski — poeta, sekretarz królewski Zygmunta Augusta; autor „Trenów” i „Odprawy posłów greckich”
- 1358–1422 Mikołaj Trąba — arcybiskup gnieźnieński, pierwszy prymas Polski (1417); współtwórca unii horodelskiej
- 1370–1435 Paweł Włodkowic — prawnik, rektor Akademii Krakowskiej; na soborze w Konstancji dowodził, że poganie mają prawo do własnych państw
- 1436–1501 Jan Ostroróg — wojewoda poznański; w „Monumentum pro Reipublicae ordinatione” postulował reformę państwa i jego niezależność od papiestwa
- 1448–1533 Wit Stwosz — rzeźbiarz; w latach 1477–1489 wykonał ołtarz główny kościoła Mariackiego w Krakowie
- 1456–1531 Jan Łaski — kanclerz wielki koronny i prymas; jego statut z 1506 roku był pierwszym drukowanym zbiorem praw Królestwa
- 1488–1561 Jan Tarnowski — hetman wielki koronny, zwycięzca spod Obertyna, autor traktatu o sztuce wojennej
- 1505–1569 Mikołaj Rej — pisarz, jeden z pierwszych piszących wyłącznie po polsku; autor „Krótkiej rozprawy” i „Żywota człowieka poczciwego”
- 1503–1572 Andrzej Frycz Modrzewski — pisarz polityczny; w „O poprawie Rzeczypospolitej” domagał się równego prawa dla wszystkich stanów
- 1515–1565 Mikołaj Radziwiłł Czarny — kanclerz wielki litewski i wojewoda wileński; przeciwnik ściślejszej unii z Koroną, protektor reformacji na Litwie
- 1521–1581 Mikołaj Sienicki — przywódca ruchu egzekucyjnego, wielokrotny marszałek izby poselskiej; domagał się zwrotu królewszczyzn i równości szlachty wobec magnatów
- 1504–1579 Stanisław Hozjusz — kardynał, biskup warmiński; legat papieski na soborze trydenckim, sprowadził do Polski jezuitów